دومین همایش و نمایشگاه تخصصی مهندسی محیط زیست

دومین همایش و نمایشگاه تخصصی مهندسی محیط زیست

http://www.celco.ir

حاشیه های خواندنی همایش همدان

حاشیه های خواندنی همایش همدان

کلیک

منبع: http://www.iran-environment.com  

 

 

بهداشت محیط بزرگترین شاخص پزشکی

 

بهداشت محیط مهمترین شاخص پزشکی در یک قرن و نیم گذشته شمرده می‌شود.

 

به گزارش خبرگزاری رویترز بهبود دفع فاضلاب‌ها و سیستم‌های فراهم‌آوری آب پاک که بیماری‌هایی مانند وبا را کاهش داد، بیشترین موردی بود که 11341 نفری که  از سراسر دنیا که در بررسی "نشریه پزشکی بریتانیا" (BMJ) رای داده بودند، آن را ذکر کردند.

این گزینه تعداد آرای بیشتری نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها،کشف DNA، و بیحسی که در میان پنج گزینه اول بودند، کسب کرد.

از  شرکت‌کنندگان در نظرسنجی خواسته شده بود بگویند به نظر آنها بزرگترین پیشرفت پزشکی از زمان بنیانگذاری نشریه پزشکی بریتانیا در سال 1840 چه بوده است.

پروفسور جان مکنباخ از مرکز پزشکی اراسموس در روتردام هلند که از گزینه بهداشت عمومی طرفداری می‌کرد، گفت: "بسیار خوشحالم که بسیاری از افراد بهداشت عمومی را به عنوان چنین شاخص مهمی به رسمیت شناخته‌اند."

او افزود: "درس کلی که هنوز می‌توان گرفت این است که اغلب محافظت غیرفعال در برابر خطرات بهداشتی بهترین شیوه برای بهبود سلامت جمعیت‌هاست."

او گفت: "واضح است که بهداشت عمومی هنوز نقش مهمی در بهبودبخشیدن بهداشت عمومی در حال و آینده دارد."

سایر شاخص‌هایی که برای مقام اول در نظر گرفته شده بودند، شامل بوجودآمدن تکنیک‌های تصویربرداری پزشکی، قرص‌های ضدبارداری، ایمنی‌شناسی و کامپیوتر  می‌شدند.

پس از کشف یک دکتر انگلیسی جان اسنو در سال 1854 در مورد اینکه برخلاف تصور قبلی در مورد انتقال وبا از راه هوا، این بیماری از راه آب منتقل می‌شود، لندن یکی از اولین شهرهای مدرن بود که با جدیت به حل مشکل دفع غیربهداشتی فاضلاب پرداخت.

سلامت - همشهری آنلاین

وضعيت اشتغال دانش‌آموختگان رشته بهداشت محيط سراسر كشور تا سال 1382

وضعيت اشتغال دانش‌آموختگان رشته بهداشت محيط سراسر كشور

هدف نهايي برنامه‌ريزي نيروي انساني بهداشتي داشتن تعداد كافي نيروي انساني كارآمد و باكيفيت در تمامي رشته‌هاي بهداشتي مورد نياز است كه بطور متناسب از نظر جغرافيايي، نوع، حرفه، تخصص، جنس و ... در نقاط مختلف كشور توزيع گردند و تحت نظر مديريتي صحيح و كارآمد به خدمت گرفته شوند(1). در بحث نيروي انساني, همواره مسأله عدم تعادل و توازن خودنمايي مي‌نمايد. عدم توازن نيروي انساني بهداشتي عبارت است از اختلاف بين تعداد، انواع، عملكرد، توزيع و كيفيت كاركنان بهداشتي از يك سو و نيازهاي جامعه به خدمات ايشان و توانايي جامعه و دست‌اندركاران در اشتغال، پشتيباني و حفظ و نگهداري اين نيروها. عدم تعادل در نيروي انساني بهداشتي پديده‌اي ناخوشايند و پيچيده است كه مي‌تواند از نظر تعداد، از لحاظ كيفيت و از نقطه نظر توزيع (توزيع جغرافيايي، شغلي و يا تخصصي، مؤسساتي و يا از نظر جنسي) بطور نامتعادل انجام گيرد. طبيعي است كه تربيت كادر بهداشتي به ميزاني بيش از نياز برآورد شده كشور، اتلاف هزينه عمومي است.

بهبود سطح بهداشت روز به روز به عنوان عاملي در پيشبرد توسعه اقتصادي، ارزش مي‌يابد. يكي از دلايل اين مدعا, ديدگاه موسوم به «سرمايه انساني» است كه در آن گفته مي‌شود افزايش توانايي‌هاي هر انسان خصوصاً در زمينه بهداشت و آموزش به عنوان عامل افزايش بازده عمل مي‌كند. يكي از جنبه‌هاي مهم افزايش توانايي‌هاي انسان از طريق آموزش و تربيت نيروهاي كارآمد انساني با تخصص‌ها و مهارت مورد نياز بهداشتي است. اين امر تحقق نمي‌يابد مگر با برنامه‌ريزي جامعي كه در آن جنبه‌هاي مختلف كمي، كيفي و مديريت استفاده از نيروهاي مذكور لحاظ شده باشد. بطور كلي رشته‌هاي مختلف بخش بهداشت و درمان نقش بسزايي در ارتقاي سطح بهداشت جامعه‌ايفا مي‌كند. در ايران, ساليانه دانشگاه‌ها پذيراي تعداد زيادي از جوانان, به منظور ادامه تحصيل در رشته‌هاي مختلف بهداشتي مي‌باشند. منابع زيادي از طرف دولت و خانواده‌ها صرف آموزش، ايجاد مهارت، امور رفاهي و هزينه تحصيلي اين افراد مي‌گردد. سرمايه‌اي هنگفت براي ساخت و ساز فضاهاي فيزيكي، آزمايشگاهي، كارگاهي، ايجاد فضاهاي خوابگاهي، ورزشي و نظاير آن به مصرف مي‌رسد. اين جوانان كه حسب مورد از نخبگان جامعه مي‌باشند, طي دوران تحصيلات دانشگاهي مدت زماني بين 3 تا 7 سال از بهترين سال‌هاي مفيد عمر خود را در محيط دانشگاه و به تحصيل علم سپري مي‌نمايند.

متأسفانه در دهه اخير شاهد وجود گروهي از دانش‌آموختگان رشته‌هاي مختلف هستيم كه بدون توجه به نيازها و پتانسيل‌هاي موجود جامعه براي جذب، وارد بازار كار شده‌اند كه بلاتكليف مي‌باشند. نرخ بي‌كاري در جامعه به 14 درصد مي‌رسد كه در ميان آنها, بي‌كاران دانش‌آموخته دانشگاه‌ها يعني قشري كه جامعه براي بهره‌وري بيشتر، برايشان هزينه‌هاي قابل ملاحظه‌اي نموده است, نرخي نزديك به بيست درصد را به خود اختصاص داده‌اند. اين نرخ رشد, علائم هشدار دهنده‌اي را نشان مي‌دهد كه به راحتي نمي‌توان از كنار آن گذشت. چنين حالتي در رشته‌هاي بهداشتي و درماني كه در آنها بكارگيري و وجود نيروهاي متخصص از اهميت ويژه‌اي برخوردار است نيز وجود دارد. بديهي است كه گسترش ابعاد آن باعث سرخوردگي و عدم امنيت شغلي اين دانش‌آموختگان شده است و منجر به هدر رفتن سرمايه‌هاي مادي و معنوي كشور مي‌گردد. مهاجرت قشر تحصيل‌كرده جامعه و تهي شدن جامعه از وجود نخبگان, موضوعي است كه عوامل مذكور را تشديد مي‌كند. بر اساس آمار صندوق بين‌المللي پول, سالانه تعداد قابل ملاحظه‌اي از ايرانيان تحصيل‌كرده براي خروج از ايران اقدام مي‌كنند به ترتيبي كه‌ايران از نظر فرار مغزها در بين 91 كشور در حال توسعه مقام اول را از آن خود كرده است. منابع ديگر نشان مي‌دهند كه نسبت افراد با تحصيلات عالي كه از ايران به كشورهاي توسعه يافته مهاجرت كرده‌اند, 25 درصد كل دانش‌آموختگان مي‌باشد

رشته بهداشت محيط نيز به عنوان يكي از شاخه‌هاي بخش بهداشت از اين مقوله جدا نيست و در سال‌هاي اخير دست به گريبان افزايش بي‌رويه تعداد پذيرش دانشجو و در نهايت تعداد دانش‌آموختگان بوده است. هم اكنون تعداد دانشگاه‌ها و مراكز آموزش عالي كشور كه در مقاطع مختلف كارداني، كارشناسي و كارشناسي ارشد بهداشت محيط دانشجو مي‌پذيرند به ترتيب به 39، 19 و دو دانشگاه مي‌رسد. آمار اخذ شده از مركز مطالعات و توسعه پزشكي وزارت بهداشت نشان مي‌دهد كه در سال تحصيلي 82-81 ظرفيت پذيرش دانشجو در رشته بهداشت محيط در مقطع كارداني 1456، در مقطع كارشناسي 608 و در مقطع كارشناسي ارشد 21 نفر بوده است. اين ميزان در مقايسه با ظرفيت سال‌هاي قبل از سال تحصيلي 76-75 از رشد قابل ملاحظه‌اي برخوردار مي‌باشد. طبيعي است كه چنين روندي منجر به‌ايجاد مازاد دانش‌آموخته در اين رشته شده كه نتايج حاصل از اين مازاد عبارتست از: از دست رفتن منابع و امكانات، اشتغال به كارهاي ديگر توسط اين افراد، دلسردي و سرخوردگي نسل جوان و فرهيخته و خروج نيروهاي تحصيل‌كرده براي كار در خارج كشور كه از يك نگاه باعث كاهش حجم بي‌كاران، ايجاد درآمد ارزي و افزايش سطح دانش فني و مهارت كادر بهداشتي مي‌گردد و از ديدگاه ديگر نوعي فرار مغزها تلقي مي‌شود. مطابق فرضيه‌هاي اقتصادي هنگامي كه يك تخصص بيش از حد نياز در يك جامعه وجود داشته باشد، موجب كاهش درآمد دانش‌آموختگان مي‌شود و تدريجاً اقبال عمومي براي تحصيل و كار در آن رشته كاهش مي‌يابد

به همين منظور, تعيين وضعيت اشتعال دانش‌آموختگان مقاطع مختلف كارداني ، كارشناسي و كارشناسي ارشد رشته بهداشت محيط سراسر كشور در فاصله زماني سال‌هاي 81-75 انجام شد تا با توجه به چند مقطعي بودن رشته، برنامه‌هاي درسي موجود، نحوه آموزش، مديريت كلان كشور و ..., نسبت به برنامه‌هاي پذيرش دانشجويان بازنگري لازم انجام گيرد.